Menu

Η ικανότητα ρύθμισης και ελέγχου των παρορμήσεων, των συναισθημάτων και του βαθμού εγρήγορσης, μαθαίνεται συνήθως μέσα στο πλαίσιο ενός ασφαλούς δεσμού κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων χρόνων ζωής. Ένα παιδί με δυσκολία στη διαμόρφωση σχέσεων, δεν έχει κατορθώσει να κατακτήσει αυτή την ικανότητα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο εξαιτίας της απουσίας υγειών προτύπων συμπεριφοράς και εσωτερίκευσης. Ένας θεραπευτής μπορεί να παρέχει ένα υγιές πρότυπο συμπεριφοράς και να ενθαρρύνει το παιδί να εξασκηθεί στις δεξιότητες αυτό-ελέγχου, συμπεριλαμβανομένων: σκέψου πριν πράξεις, κάνε διάλλειμα για να ηρεμήσεις, θετική ομιλία με τον εαυτό, λεκτική έκφραση των συναισθημάτων, αναζήτηση επανατροφοδότησης και βοήθειας, παρατήρηση του σώματος για στοιχεία που αποκαλύπτουν ένταση και συναισθήματα και τεχνικές χαλάρωσης σώματος-μυαλού.

Οι δεξιότητες διαχείρισης θυμού είναι εξαιρετικά σημαντικό να αποκτηθούν, καθώς παιδιά με δυσκολίες στη διαμόρφωση δεσμού τείνουν να συμπεριφέρονται με επιθετικό και παρορμητικό τρόπο (π.χ. καταστροφή περιουσίας, επιθετικότητα, ξεσπάσματα, κ.α.). Από τους πρωταρχικούς στόχους, είναι το παιδί να μάθει να διαχειρίζεται το θυμό εποικοδομητικά για να μπορέσει να επιτύχει τον κατάλληλο αυτό-έλεγχο και να μπορεί να διαχειρίζεται τις καταστάσεις αποτελεσματικά. Ωστόσο, πριν μπορέσει κάποιος να διαχειριστεί το θυμό, θα πρέπει να τον καταλάβει. Ο θυμός είναι ένα συναίσθημα που συνήθως είναι το αποτέλεσμα σκέψεων: Των στάσεων και πεποιθήσεων για το θυμό και τη σύγκρουση, των πρώτων μηνυμάτων που δέχθηκε από τα πρότυπα συμπεριφοράς που υπήρχαν στο άμεσο περιβάλλον και την «συνομιλία με τον εαυτό του», η οποία καθορίζει συναισθήματα και συμπεριφορές. Ο θυμός είναι ένα δευτερεύον συναίσθημα που συγκαλύπτει θλίψη και άλλα συναισθήματα, όπως φόβο, απώλεια, απόρριψη, ντροπή και απογοήτευση. Για παράδειγμα, συνήθως ο θυμός προκύπτει από θλίψη που δεν έχει δουλευτεί. Παιδιά που έχουν χάσει τους βιολογικούς τους γονείς, είναι πιθανό να εκδηλώσουν θυμό απέναντι στους θετούς τους γονείς. Μια τέτοια εκδήλωση καλύπτει τον πόνο, θλίψη και την απώλεια που βιώνουν και τους παρέχει προστασία έναντι μιας μελλοντικής απώλειας («Θα σε απομακρύνω πριν με απορρίψεις εσύ»).

Ο θυμός συχνά προκαλείται όταν κάποιος νιώθει ότι απειλείται. Παιδιά με ιστορικό κακοποίησης και δυσλειτουργικού δεσμού, νιώθουν ότι απειλούνται όταν αντιληφθούν ότι δεν έχουν τον έλεγχο, καθώς ο έλεγχος σχετίζεται άμεσα με την επιβίωσή τους. Μια πρώιμη μορφή (ψυχολογικού) τραύματος και η απουσία ασφαλούς δεσμού με τους γονείς, προκαλεί αλλαγές στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο που καθιστούν πιο δύσκολη τη διαχείριση των παρορμήσεων, της εγρήγορσης και του θυμού. Αυτά τα παιδιά υστερούν στην ανοχή της απογοήτευσης, στη συναισθηματική προσαρμοστικότητα και εύκολα απελπίζονται, ταράσσονται και θυμώνουν. Ακόμη, η σωματική κατάσταση του παιδιού είναι σημαντικό να κατανοηθεί. Υψηλά επίπεδα στρες, τα οποία σχετίζονται με την έλλειψη ύπνου, τη φτωχή διατροφή και έλλειψη άσκησης, μπορεί να οδηγήσουν στην εκδήλωση θυμού. Για παράδειγμα, η πτώση του σακχάρου του αίματος (υπογλυκαιμία) ή η μεγάλη ποσότητα σακχάρου στο αίμα, μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις στρες και θυμού.

Η διαχείριση θυμού είναι μια δεξιότητα που μπορεί να μαθευτεί, τόσο από τα παιδιά, όσο και από τους ενήλικες. Η μάθηση για να επιτευχθεί απαιτεί εξάσκηση. Αρχικά, είναι αναγκαίο να γίνει εξάσκηση των νέων δεξιοτήτων σε ένα ασφαλές περιβάλλον μέσω κάποιου παιχνιδιού- ρόλων (π.χ. στις θεραπευτικές συναντήσεις). Στη συνέχεια, οι ίδιες δεξιότητες πρέπει να εφαρμοστούν σε πραγματικές καταστάσεις.

Η διαχείριση του θυμού προϋποθέτει τις ακόλουθες δεξιότητες και βήματα:

Αναγνώριση και έκφραση των συναισθημάτων που βιώνονται

  1. Συνειδητοποίηση των εξωτερικών και εσωτερικών παραγόντων που πυροδοτούν το θυμό («τα κουμπιά» του καθενός)
  2. Κατανόηση των πρώτων μηνυμάτων που δέχθηκε κάποιος από τα πρότυπα συμπεριφοράς του περιβάλλοντός του
  3. Αναγνώριση του εσωτερικού διαλόγου
  4. Γνώση της προσωπικής σειράς εκδήλωσης του θυμού
  5. Συνειδητοποίηση των σωματικών εκδηλώσεων και της γλώσσας του σώματος
  6. Αναγνώριση του προσωπικού στυλ σύγκρουσης

 

Επιμέλεια-Μετάφραση: Κατερίνα Γερολύμπου, Δικαστική -Εγκληματολογική Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια Εφήβων και Ενηλίκων

  

Πηγή: http://psychografimata.com/33359/pos-diamorfonete-i-ikanotita-diachirisis-tou-thimou-sta-pedia/

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s
Σχεδιασμός-Ανάπτυξη-Συντήρηση Ιστοσελίδας: Χουστουλάκη Ε.